Studia Philosophiae Christianae UKSW 56(2020)4

Dziękujemy za to, że byłeś z nami (Pożegnanie śp. ks. dr. hab. Grzegorza Bugajaka)[1]

Z niedowierzaniem i w zdumieniu wobec niepojętego dla nas, nagłego i niespodziewanego kresu ludzkiego życia, żegnamy dziś księdza Grzegorza Bugajaka, profesora Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, naszego kolegę i przyjaciela. Dwadzieścia pięć lat jego pracy na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej UKSW pozostawiło wyraźny, wymierny i znaczący ślad w historii naszego wydziału i całego uniwersytetu. Pełnienie wielu funkcji organizacyjnych, w tym także przez ostatnie lata funkcji dyrektora Instytutu Filozofii, prowadzenie zajęć dydaktycznych dla studentów, praca badawcza, której efektem były liczne publikacje naukowe, stanowią to wszystko, co można ująć w suche ramy jego oficjalnego życiorysu. Ale taki życiorys nie oddaje pełni jego osoby, bo nie mówi nic o jego ludzkiej wrażliwości, nie daje wglądu w sferę międzyludzkich relacji i wreszcie nie odkrywa głębi poszukiwania prawdy w duchowym odniesieniu do Stwórcy.

A właśnie o tym wszystkim mogliby opowiedzieć jego współpracownicy i przyjaciele, dla których był uczniem, kolegą lub nauczycielem. Szczególnie cenimy sobie to, że tworząc razem z nim społeczność naszego Wydziału, współpracując ze sobą i wspierając siebie nawzajem wobec rozmaitych wyzwań i trudności, mogliśmy wspólnie uchwycić coś z sensu i przeznaczenia naszego ludzkiego życia, a także, na ile było to możliwe, znajdować odpowiedzi na najpoważniejsze pytania o świat materialny, o człowieka i o Boga. Wiele razy prowadziliśmy wspólnie długie i niekiedy gorące dyskusje, szukaliśmy odpowiedzi na nurtujące nas problemy i wątpliwości, starając się, aby nie byłyby one banalne, zbyt proste, a przez to fałszywe. Wspólnie cieszyliśmy się naszymi sukcesami, ale także razem przeżywaliśmy chwile przeciwności i niepowodzeń.

Dlatego jesteśmy wdzięczni, że jakąś część naszej zawodowej i zarazem osobistej drogi życia mogliśmy odbyć razem z nim, korzystając z jego wiedzy, pomocy, krytycznego spojrzenia i życzliwości. W opublikowanej w lutym tego roku rozmowie na temat pracy naukowca, ksiądz Grzegorz Bugajak w odpowiedzi na pytanie, dlaczego zdecydował się na prowadzenie pracy naukowej, odpowiedział: „W moim przypadku o podjęciu «kariery naukowej» zdecydował w dużej mierze przypadek. Po ukończeniu studiów teologicznych i przyjęciu święceń kapłańskich zostałem skierowany przez władze kościelne na dodatkowe studia – z filozofii przyrody. Pod koniec tych studiów moi ówcześni mentorzy zaproponowali mi pozostanie na uczelni w roli pracownika. Tę propozycję potraktowałem jak prawdziwe wyróżnienie i jako otwierającą się możliwość ciekawej kariery – dlatego ją przyjąłem”.

Towarzyszy nam dziś myśl, że ksiądz Grzegorz Bugajak, nasz kolega i przyjaciel, stojąc już po tej drugiej stronie życia, w pełni poznaje tę prawdę, o której jeszcze tak niedawno dyskutowaliśmy i o którą się spieraliśmy, a która dla nas pozostaje nadal w dużym stopniu zakryta. On już ją zna i co ważniejsze może kontemplować w zachwycie nad Mądrością, która pociągnęła go ku filozofii, będącej przecież umiłowaniem mądrości. A to, co nazwał przypadkiem w kontekście swojej życiowej drogi, rozpoznaje obecnie zapewne jako część opatrznościowego zamysłu, na który stale pozostawał otwarty.

Z ludzkiej perspektywy niewątpliwie jest nam ciężko pogodzić się z tym, że naszej wspólnej ziemskiej drogi nie możemy już dłużej kontynuować razem z nim. Czujemy pustkę i smutek tego nagłego, nieoczekiwanego rozstania. Ale ponieważ zawsze mogliśmy na niego liczyć w naszej pracy, w sprawach wymagających dodatkowego zaangażowania i pomocy, a przede wszystkim w naszym osobistym życiu, wierzymy, że w tajemnicy świętych obcowania nadal nam nie zabraknie jego wspierającej, choć ukrytej obecności.

Księże Profesorze, Drogi Grzegorzu, dziękujemy za to, że byłeś i że wciąż pozostajesz z nami.

[1] Pożegnanie śp. ks. dr. hab. Grzegorza Bugajaka wygłoszone przez ks. dr. hab. Adama Świeżyńskiego, dziekana Wydziału Filozofii Chrześcijańskiej UKSW w Warszawie, na zakończenie mszy św. pogrzebowej w kościele pod wezwaniem Świętego Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny w Łodzi-Rudzie w dniu 22 maja 2020 roku.

Tom 56 Nr 4 (2020)

ISSN: 0585-5470 / e-ISSN: 2720-0531