Historia nauk przyrodniczych dla humanistów (4-6) – Wojciech Sady

Historia nauk przyrodniczych dla humanistów (4/15)

O przekładach w XII w. dzieł Greków na łacinę i o powstaniu pierwszych uniwersytetów, o braku badań na uniwersytetach średniowiecznych: mamy dzieła starożytnych i Biblię – i nie chcemy niczego więcej, o upadku Konstantynopola i przewiezieniu na Zachód dzieł Platona, o wynalezieniu pras drukarskich, o podróżach morskich i wielkich odkryciach geograficznych, o heliocentrycznym systemie Kopernika, o anatomicznym dziele Wesaliusza, o odkryciu liczb ujemnych i zespolonych przez matematyków włoskich: u szczytu epoki renesansu uczeni europejscy wiedzą o geografii, anatomii i liczbach więcej niż wiedzieli uczeni greccy.

Historia nauk przyrodniczych dla humanistów (5/15)

O odkryciach astronomicznych Tychona Brahego, o modelu ruchów planet Johannesa Keplera (Astronomia nova, 1609), o tym co Galileusz zobaczył na niebie przez lunetę, a wreszcie o tym, jak De revolutionibus Kopernika trafiło w 1616 na indeks ksiąg zakazanych.

Historia nauk przyrodniczych dla humanistów (6/15)

Galileusza Dialog o dwóch najważniejszych układach świata (1632) i jego proces, o postępach w matematyce (logarytmy, krzywe stożkowe, zarys rachunku całkowego, podstawy geometrii analitycznej i rachunku całkowego), o tym, że akceptacja heliocentryzmu wymagała zbudowania nowej teorii ruchów ciał i o pracach Galileusza prowadzących do matematycznych praw ruchu.